Ωραια,υποσχεθηκα οτι θα κανω περιγραφη οταν παω και θα κανω.
25χλμ σκατοδρομος μεχρι διασταυρωση με Αργυροπουλι(μαλακια που δεν εστριψα να παω να φαω κανενα κοψιδι)με κινηση φουλ.Μετα αρχιζει η περιβοητη αναβαση καλες κλησεις αλλα το πιο ωραιο ηταν η θεα.Σκατα και σκουπιδια στο δεξι μας χερακι και συρματοπλεγματα ατελειωτα στο αριστερο μας.Μετα απο τοσες ταμπελες που λενε οτι πεφτουν βραχια νιωθεις και τυχερος που εφτασες στην κορυφη.Στριβεις αριστερα για ΒοτανοΜΑΛΑΚΙΑ.Εκει υπαρχει το μοναδικο ε ν α χλμ που αξιζει,γιατι τα υπολοιπα 2,8 ειναι ενα ατελειωτο κυνηγητο με σκυλακια κανις και ολες τις ρατσες σαλονιου.Φτανεις τελικα σ ενα πραγμα,οικισμο να τον πεις,σε περιμεναμε να σε γαμησουμε να τον πεις,εχουμε να δουμε ανθρωπο απ τον πολεμο να το πεις,το λες οπως θες.Γυρισμος με προσευχες για το πως θα ξαναπερασεις απ τα αθωα τετραποδα,και ξαναβγαινεις στην θρυκικη κατηφορα.Ευτυχως τωρα τα σκατακια και τα σκουπιδια ειναι απ την αλλη μερια,και εισαι στα συρματοπλεγματα,σαν να χτυπαει κορνερ ο Τζολε στο κορνερ μπροστα στην θυρα 4.Ωραια,φτανουμε και Τυρναβο και γυριζουμε σιγα σιγα απ αυτον τον ωραιο δρομο χωρις κινηση.Και καπου εκει κοιτας την ωρα και αρχιζεις να κλαις.Γιατι τρεχεις απ το πρωι για να προλαβεις να βγεις για ποδηλατο το μεσημερι και τελικα εκανες αυτη την ΜΑΛΑΚΙΑ.2 ωρες και 56 λεπτα.Πολυ κλαμα.Οσο κανω πηγαινε ελα την Σπηλια,την κορυφαια διαδρομη.Κι εγω πηγα στην ΒοτανοΜΑΛΑΚΙΑ.Κλαιω ακομη.