Het is weer eens wat anders, een ritje met de recreanten van onze club TCT'93. De opkomst moet vandaag wel bijzonder hoog zijn geweest. 43 leden wilden met dit mooie weer de maand september wel even afsluiten. Het zal niet zo zijn geweest omdat ik dit keer mee ben gegaan, want daar wist niemand iets vanaf. Dus houd het maar op het mooie weer. En dan zie je dat 43 fietsers in een groep het er wel erg veel zijn. Zelfs in twee groepen heb je al een hele rij. Het voordeel om met zo velen te zijn is dat men bij het oversteken altijd voorrang krijgt, maar ook wel neemt. Ideaal dat er altijd iemand met een veiligheidshesje is om dat te regelen. Het probleem op smalle wegen of fietspaden is al het zelfde als bij de tourrijders. Zo veel mogelijk naast elkaar blijven rijden. En als er dan een tegenligger (auto of fietser) wordt er geremd en schuift het hele peleton als een harmonica in elkaar. De snelheid is eruit, soms stappen er mensen van schrik af en moeten ze later weer gang maken om bij te komen. Als club zou hier toch wat meer aandacht aan kunnen besteden en in een reglement aangeven dat op smalle fietspaden achter elkaar wordt gereden en niet naast elkaar. dan behoeft er niet geremd te worden en blijft de snelheid regelmatig. Het aantal stops onderweg geeft iedereen voldoende tijd voor een praatje met deze of gene. het was voor mij een bijzondere ervaring om eens met deze groep op pad te gaan en wie weet doe ik dat nog wel eens.