Ja, het moest er maar weer eens van komen. Na 3 maanden winterslaap en een paar soloritjes had ik het gevoel met een beetje medewerking van de groep (wintertempo) dat het wel zou lukken. En anders was ik gewoon wat eerder afgezwaaid. Na dinsdag j.l. met lekker zonnig weer was het achteraf ook helemaal niet tegengevallen voor de eerste keer. Dat het vanmorgen ietsje kouder was mocht de pet niet drukken, al hadden er sommigen halverwege wel last van koude voeten. Daar heb ik dus vandaag geen last van gehad. had Harrie vooraf nog gezegd dat er vanwege een paar nieuw-starters rekening met het tempo gehouden moest worden, heb ik daar, denk ik, weinig van begrepen. Wintertijd - afspraken? Het maakt mij niet uit hoor! Ook het tempo van vandaag was voor mij best bij te houden en op sommige momenten had ik wel weer de neiging om door te trekken. Al met al is mij honderd procent meegevallen en lijkt de winterslaap schade erg weinig invloed op mijn conditie te hebben gehad. Het enigste wat weer wat verbeterd kan worden is de gemiddelde hartslag en ik verwacht dat dit binnen een paar weken weer op het normale peil zal zijn. De route naar de Elsakker in Prinsenbeek voerde vandaag langs Bavel en Ulvenhout. Langs de boorden van Breda door een deel van het Liesbos om Prinsenbeek heen om aan de koffie te gaan bij Café de Elsakker. Enerzijds is het wel lekker even een korte pauze, anderzijds moet je na een pauze altijd weer op gang komen en in je ritme. Zeker als er na de koffie nog een band verwisseld moet worden (LEK). Daar kon Ad ook niets aan doen natuurlijk, maar daar was het even echt koud op de wind. Gelukkig kon ik als pompbediende nog in beweging blijven en zo mijn spieren warm houden. De terugweg ging echt als van een leien dakje, omdat ondanks de weinige wind die er was, we hem wel in de rug hadden en zodoende over de 30 km p/u naar huis raasden. En zeker het stuk van Oosterhout naar Tilburg ging als een speer. Bij het binnen rijden van Tilburg moest de rest nog een stukje door, maar ja, als men via de Reeshof binnenkomt is het voor mij alsof ik wordt thuis gebracht en dat is dan ook een lekkere gedachte. Heren allemaal bedankt voor het gezellig samen rijden. Het was weer als vanouds, als was er niets veranderd.