En op de koop toe een dochter die slimmer rijdt… Inmiddels is het Vossenjachtseizoen in volle gang alleen heb ik er nog niet zo heel veel over geschreven. Dat komt door wat tijdgebrek. Maar ik kan melden dat het met ups en downs gaat, maar het belangrijkste is wel dat ik geniet. Afgelopen zondag was de jacht uitgezet door Karin, Jewel en Jan en dan weet je één ding. Er zit veel land in en het liefst zo zwaar mogelijk. Ook schijnen deze uitzetters patent te hebben op storm bij de jacht. Omdat ik de dag ervoor wat aan het uitzoeken was voor mijn eigen jacht, wat uiteindelijk niet door gaat, had ik al een glimp opgevangen van deze jacht. Met een peloton van 50 jagers reden we onder leiding van Jewel naar de start. De eerste vervolpijl had ik snel gevonden. Keerde even om de rest op een verkeerd been te brengen, wachtte even op Nore en vervolgde de route. Nore koos, samen met meestersnijer Thijs haar eigen weg. Terwijl ik het stuk MTB parcours afgelegde wist Nore al een gatver slaan. Bij Stompwijk namen we het lusje langs de provinciale weg en reden zo op de Zoetermeerse plas aan. Daar stond op de dijk de eerste rode emmer. Terwijl ik het strand overploeterde , nam Nore de weg en wat zo in korte tijd een aardige voorsprong op mij uit te bouwen. Sterker nog ik zou haar niet meer zien. Terwijl ik met een klein groepje mijn weg vervolgde en Jewel en Karin nog tegen kwamen op zoek naar de houten emmer, welke uiteindelijk maar door twee jagers was gevonden, vervolgde ik de route via Geldersewoude en de Weipoort richting Zoeterwoude. Daar stond de witte emmer en sloot ik ook aan bij Eelco. Samen zouden we de rest van de jacht afwerken. Aan de andere kant van de A4 volgde een lang en zwaar stuk land met aan het einde de blauwe emmer. Via de Rijndijk en wederom via Gelderswoude en Benthuizen was het stoempen tegen de wind, iets wat een 26” MTB niet meevalt. Geheel tegen de verwachting in reden we door de Leyens, waar geel nog stond, naar de vos. Het was een zware jacht geweest waarbij Nore het met haar snijwerk het niet slecht had gedaan. Ze wordt nu al onder de snijers gerekend en de volgde jacht mag ze het uitzoeken en ga ik lekker voor me zelf rijden. Ze is ondertussen ervaren genoeg om zelfstandig een jacht te rijden. Dit delen: