De regen was weggetrokken toen ik een aanvang maakte met deze rit. Het was nog best wel koud op deze paasochtend, maar de nieuwsgierigheid naar wat ik vandaag allemaal zou zien en meemaken vormde uiteraard geen belemmering om voort te trekken. Ook al omdat ik heel blij was weer eens een keertje in Frankrijk te fietsen. Een land dat blijft fascineren. Na Amiens verlaten te hebben trok ik over een kaarsrechte weg oostwaarts, op deze weg was niet veel te doen en na een klimmetje kon ik zelfs genieten van absolute rust, helemaal niemand behalve ik baande zich een weg naast de heerlijk ruikende bloeiende koolzaadvelden. In het dal bevond zich een grote kerk die ik van hier uit al goed kon zien. De abdijkerk van Corbie. In het plaatsje was een route barrée vanwege een kermis. Ongemerkt ging Corbie in Fouilloy over. Daar begon de weg te stijgen en kon ik de contouren bovenop de heuvel van The Australian National Memorial zien. Ik parkeerde mijn fiets en liep de begraafplaats op. Elke keer overvalt me het. Het onvoorstelbare. Al het leed dat hier geschiedde tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het dorp hier net zuidelijk gelegen
Villers-Bretonneux werd beroemd in 1918, toen de Duitse opmars naar Amiens eindigde met de inname van het dorp van hun tanks en infanterie op 23 april. De volgende dag heroverden de 4de en 5de Australische Divisies, met eenheden van de 8ste en 18de Divisies, het hele dorp en op 8 augustus 1918 rukten de 2de en 5de Australische Divisies vanuit de oostelijke buitenwijken op in de Slag om Amiens.
Als er een hemel is dan hoop ik dat die jongens die hier liggen daar opgenomen zijn.
Nog een paar dagen en het is op 25 april Aznac Day, de herrineringsdag van Australië en Nieuw-Zeeland voor diegenen die gediend en sneuvelden op alle slagvelden ter wereld. Ook in Villers-Bretonneux wordt hier aan gedacht rondom de rue de Melbourne zag ik zelfs kangaroofiguren. Hierna passeerde ik nog enkele zalige nietsdoende dorpjes door een heuvelachtig landschap opweg naar Amiens. Een stad met vele mooie huizen, en of je ‘m nou mooi vind of niet waar de 'Tour Perret’ als blikvanger en wegwijzer fungeert.