10e Ster van Beringen Zoals reeds al een paar jaar gebruikelijk gaan we op Hemelvaartsdag de klassieker “De Ster van Beringen” een rit over 160 km maken. Op de woensdagavond daarvoor worden alle tassen voor dit evenement op de club ingeleverd, zodat deze door onze begeleiders naar de B & B De Kroonhoeve in Beringen gebracht kunnen worden (Heten Anton, Han en Ton) bedankt hiervoor. Op die woensdagavond was ik als eerste aanwezig van de deelnemers van deze 10e Editie, daarna kwam Bert de Ruiter, Evert Bunnik en als laatste Maarten van Grieken zijn tas inleveren.Zoals dan gebruikelijk kwamen de verhalen van de vorige edities ter sprake en dat gaf wel weer hoe deze zijn beleefd. Maar er was wel een verschil nu waren er maar 4 clubleden die deze 10e editie wilde gaan doen, we zijn er veel vaker geweest hoor ik iedereen denken, dat is waar opgeteld kom ik op 25 keer, maar dit is de 10e keer zonder de officiële organisator Hennie de Pater. En waarom de Ster van Beringen, dat kan de zoon en schoondochter die de B & B de Kroonhoeve runnen jullie beter vertellen dus vraag er naar als je daar komt. Op de volgende dag bij het vertrek was iedereen op tijd aanwezig om 08.30 uur zouden we vertrekken, we hoopten op een droog vertrek maar de hoop konden we gelijk laten varen want het regenden al. De de nieuw gekochte overschoenen had ik niet voor niets aangetrokken, iedereen had deze al thuis aangetrokken behalve Maarten. Maar aangezien hij dichtbij woonde reden we maar even langs zijn huis zodat ook hij min of meer droge voeten kon houden. Wel op naar de pont van Schoonhoven die we net miste en door de overschoenen niet konden overvaren dus dan maar even wachten. Maar ook dat werd niet beloond want voor dat we goed en wel op de pont stonden riep Evert al LEK, maar dit keer had hij echt een platte. Laten we eerst maar overvaren en dan de band wisselen, nadat we dat gedaan hadden reden we de brug over en net voorbij de plek waar ooit iemand een dikke schroef door zijn velg reed riep Bert Lek. Hij had zijn rugtas bij de pont laten staan, dus keerde hij om en knalde hij terug naar de pont en spotten zijn rugtas nog op de achter gelaten plek hing hem om en knalde weer terug naar de kleine groep. We konden onze weg vervolgen maar een maal de blauwe brug over krijg je een paar scherpe bochten en Evert merkte dat zijn voorwiel niet lekker door de bocht wilde en riep weer LEK. Nu was er tocht wel iets anders nodig vond hij, gelukkig had hij voortschrijdend inzicht en had hij al thuis besloten om een nieuwe buitenband mee te nemen. Wel die hebben we erom gelegen en een nieuwe binnenband en op weg waren we weer, maar we zouden later aankomen dit keer. Een voordeel was nu wel dat de Koppelpaarden open was en we daar koffie konden doen op 50 km in plaats van pas op 65 km. Maar 13.00 uur in Baarle Nassau gingen we niet halen dat werd wel later om 15.00 uur zaten we daar aan de omelet Den Engel en wat de groep nog meer besteld hadden. Om 15.25 vertrokken we voor de laatste 60 km, maar het was wel inmiddels droog geworden dus dat was een pluspunt. We hadden nog mooie wegen door bosrijke omgeving voor de boeg, maar de wind begon wel aan te trekken en daar hadden we tocht wel iets meer last van. Eenmaal bij de laatste stop aan het kanaal bij de Blauwe Kei aangekomen wilde we toch wel even stoppen voor een frisje en even de benen rust geven. Rond 18.10 reden we de B & B De Kroonhoeve op 20 min eerder dan we dachten en zoals altijd werden we weer hartelijke ontvangen door Henri en Marga. Zij stonden ons al op te wachten, we namen lekker plaats op het nieuwe terras aan de voorzijde van de eetkeuken en werden getrakteerd op een pilsje met chips, daar zeggen wij geen nee tegen. Even later konden we lekker gaan douchen in de studio’s en ons klaarmaken voor het avond eten. En dan kan je alleen maar dankbaar zijn hoe Henri en Marga ons zo fantastisch verzorgen, je komt er niets te kort er is altijd veel te veel. Maar je kan niet meer eten dan je kan toch, maar ze doen het toch maar fantastisch. Daarna nog even lekker over de route na praten en mij uit de tent lokken, onder het genoot van een biertje en wijntje om daarna lekker het mandje op te zoeken en de spieren te laten rusten voor de rit van morgen 72 km in het zonnetje werd er belooft we gaan het beleven.