Voor de gelegenheid had ik voor deze zaterdag een route gemaakt voor de wekelijkse Zaterdagrit. Gezien de verwachte temperaturen maakte ik de route niet te lang. Het werd een rondje naar Stokkelaarsbrug. Gewoon omdatvik al een tijd niet meer die kant op was gereden. We vertrokken met negen man. Samen met Mark namen we de kop. Al keuvelend reden met een rustig gangetje van tegen de 30 aan het uur via Gelderwoude en Hazerswoude naar Woubrugge. Echt druk was het niet onderweg en dat was wel prima. Na een stukje langs de Amstel reden we door De Kwakel naar Uithoorn en verlieten daar de provincie Noord-Holland alweer. En reden zo naar het riviertje de Waver. Aangekomen bij Stokkelaarsbrug was het met ruim 50 km op de teller tijd voor koffie. Deze was gepland bij de Stokkelaer. Een eenvoudige kiosk waar Ria de scepter zwaait. Hoewel het eenvoudig was, was het prima, goede koffie en een smakelijke appeltaart voor slechts € 6,75. Natuurlijk duurde het even voor Jan ook wat had besteld. Nadat hij eerst overal stond te ouwehoeren op het terras moest hij daarna Ria ook nog versieren. Maar goed, er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Langs de andere oever van de Waver reden we weer terug om vervolgens links af te slaan richting Vinkeveen. Het belandde weer in een optocht van trekkers waar onze gemiddelde snelheid de dupe van was. Terwijl we door Vinkeveen reden realiseerde ik me ook weer waarom ik hier zo lang niet geweest was. Wat een schijnt dorp is dit. Maar we hadden het overleefd en via Wilnis reden we richting de Meije. Nadat we weer eens voor een brug hadden staan wachten reden we de echte Meije in. In tegenstelling van wat ik had verwacht was het hier rustig. En werkte weer de Meije gestaag af. Via Alphen en het Bentwoud reden we weer op Zoetermeer aan. Hoewel het best warm was had ik er relatief weinig last van. De deelnemers hadden genoten van de tocht en dat doet altijd deugd.