Aanvankelijk motregen dus voorzichtig beginnen met deze nog erg nieuwe velomobiel. Gaandeweg durfde ik de bochten voluit te nemen tot een 50km/h en begon ik in te lopen op Arjen en Niels die een 300 meter uit waren gelopen. Verder was het genieten. Geen sprake van afzien. Ik had uit zelfbeschemrming mezelf een limiet gesteld qua hartslag. Die ik natuurlijk prompt fors overschreed om mijn twee directe tegenstanders af te schudden. 169bpm gemiddeld is hoger dan ik voorzien had, maar het voelde prima en de hartslag zakte na de wedstrijd ook weer vlot. Bij het sturen was het nog wennen omdat het zwaarder gaat sturen hoe verder ik in stuur. Het stuurt bij kleine bewegingen juist erg licht.Het gevolg was dat ik aanvankelijk teveel naar de buitenkant van de scherpste bocht drifte. Na verloop van tijd duwde ik gewoon iets harder en kon wel een voorspelbare lijn houden in die bocht. Gelukkig werd de baan steeds droger en dat gaf me ook meer vertrouwen in de bochten. Slechts 1 keer geremd, omdat voorliggers te dicht gezaaid waren en ik even moest wachten tot de opstopping opgelost was. Ik ben dacht ik 4e geworden. Het gemiddelde was 50,2km/h bij 190Watt. Dat lijkt me een zeer goede waarde. Het gemiddelde was ongeveer gelijk aan voorgaande jaren en de inspanning subjectief geringer. Echter, de rolweerstand was dit jaar aanzienlijk hoger dan voorgaande jaren. Vorig jaar was het immers pak 'm beet een 15ºC warmer en de baan was kurkdroog! Kortom, de Distance doet het ook goed in wedstrijden. Ter vergelijking betrek ik mijn vriend Tjark Meemken er even bij die MilanGT rijdt, met een racekap specifiek voor wedstrijden gemaakt. Ik ken hem als een zeer sterke rijder en dat blijkt. Dezelfde 45minuten kostten hem 275Watt (!) voor 51,5km/h. Dat is 85Watt meer vermogen voor 1,3km/h meer snelheid. Je kunt dit natuurlijk zo ver uitpluizen als je wil, met duizend voors en tegens, maar dat is een fors verschil in vermogen. Met dank aan de trol die me motiveerde om dit wat nader uit te graven.