Wat kan fietsen soms vermoeiend zijn. Vandaag voor het eerst sinds maanden dat ik vanaf het begin moeite had om het tempo te volgen. Ik zal best wel een slechte dag hebben gehad, maar dat je continu je benen voelt en HS meter continu te hoog staat is niet zo leuk. En dat terwijl fietsen zo hherlijk kan zijn. Pas in de laatste kilometers toch maar een 5-6 kilometer kop gereden en als je dan ruime wind hebt gaat het gelukkig wel. De oorzaak wil ik dn altijd wel weten, al kom je daar niet altijd achter, dus is het ook wel wat inschatten. Het kan zijn dat ik doordat ik een hele week niet op de fiets heb gezeten de spieren wat stijf zijn geworden en daarbij de toch wel frissere temperatuur zou ook mee kunnen spelen. Nu moet ik zeggen dat ik misschien ook wel goed in de kleding heb gezeten. Met lange kuitsokken en mijn beenstukken kan het ook zijn dat het allemaal wat strak om de kuiten en de knieen heeft gezeten. Maar ook een dubbel jack aan plus een thermisch hemd heeft me onderweg voldoende warmte gegeven en heb inderdaad geen last van kou gehad. Onderweg hadden we al vrij snel pech, Harry werd geslactofferd met een lek en dat kwam mij toen al goed uit want toen was ik al bekaf (of hoe noemen ze dat?). Verder veel uit de wind gereden iets wat normaal niet hoort, maar het zijt zo. Jammer dat de groep ook wat kleiner was (8 personen) en zo misten we er nogal een paar.
Dit weekend wachten we maar weer af wat het weer doet en zo ook richting volgende week Dinsdag of Donderdag.