Het zou een rustig dagje worden…dat werd het ook maar dan anders. Rustig opgestaan, wassen in de rivier , inpakken en 15 km naar een bar in Bergen die hopelijk open is. Nou dat was ie nog niet maar voor mij ging de bar open. Wel werd ik gewaarschuwd dat ik moest wachten totdat het apparaat voor de koffie warm was. Of iets in die trant..geen probleem het zou toch een rustig dagje worden. Ik zat rustig te wachten onder een boompje in de schaduw, opeens een enorm kabaal, kon het niet meteen thuis brengen maar het was de aggregaat die opgestart werd zodat mijn kopje koffie gezet kon worden. Na de koffie verder een km of 20 laatste stukje langs de rivier, die heel mooinis, maar na 50 km rivier had ik het wel gezien. Geen haast dus, maar voor 2 moest ik in het volgende dorp zijn want ik had niks meer te eten en de supermarkt sluit om die tijd om de dag niet meer open te gaan. In het dorpje een Nederlander, na de boodschappen samen koffie gedronken en en broodje gegeten. Verder naar Checa, waar vlak buiten het dorp een mooie Refugio zou zijn waar ik wou gaan slapen. Normaal kom ik aan en ga eerst kijken of de slaapplek wat is maar wat kan er Miami een klein dorp zonder hangjeugd. Eerst wat drinken, moet niet gekker worden maar op het terras van het plaatselijke hotel, weer een Nederlander, een fietsende dit keer. Samen wat drinken, ondertussen sloot het personeel de zaak hermetisch af, probeerde nog mijn biertje af te rekenen maar dat ging dus niet. Half 7 richting slaapplek, 2 km rijden. Wat een bende! Lang verhaal kort, om 9 uur en 15 km verder voornamelijk klimmen een goede plek gevonden. Toch nog een respectabel aantal kilometers en vooral hoogtemeters! Tussen de bedrijven door ook nog een dat geregeld met Len en Caroline die iets verder weg op de camping staan.