De eerste rit van 2015
Het was na al die feestdagen en de sneeuwperiode echt weer tijd om te gaan fietsen. En ik was dus niet de enige. Bij Boerke Mutsaers starten buiten de twaalf wegracers eerst al een grote groep MTB’ers. Maar alvorens te vertrekken moest er natuurlijk eerst elkaar nieuw jaar wensen. En dat het maar een mooi jaar mag worden met veel mooi weer en heel veel mooie tochten. Dat de werkelijkheid iets anders kan uitvallen bleek vandaag meteen. Na 18 kilometer vanaf BM kwamen we op de Hoevestraat vlak bij Recreatiecentrum “De Hannebroek” in Natuurgebied “De Seters” Gleden 9 van de twaalf leden keihard onderuit. Zonder dat er ook maar iemand in de gaten had dat de weg wel eens opgevroren zou kunnen zijn, kwamen we op dit deel van de weg er te laat achter dat door de beschutting van de bomen in deze bos-laan de weg nog spiegelglad was. En zonder te remmen gleden de 9 man onderuit. Dat ik zelf overeind bleef, had te maken met de ruimte die ik kreeg om mijn voorgangers voorbij te gaan door alleen maar uit te rijden en een 100 meter verder langzaam de berm in ben gereden om daar pas te remmen en af te stappen. Jammer voor zo’n eerste rit om direct op de feiten te worden gewezen, dat het in deze periode van het jaar oppassen is geblazen en dat fietsen dan ook link kan zijn. Voor zover ik weet leek alleen Ad Janssen zijn rechter boven arm gekneusd te hebben en een spier in zijn rechterbovenbeen verrekt, zo vertelde hij. Mart van der Meijs had last van zijn ribbenkast en kon even moeilijk ademhalen. Aan materiële schade was er een die zijn derailleur verbogen te hebben en durfde niet verder met de groep om de tocht af te maken. De route heeft Harrie op verzoek toen omgegooid en had de rit voorgesteld om dan naar de Paters in Meersel-Dreef te gaan. Bij Bavel zijn Ad en Mart afgeslagen om direct richting huis te fietsen. Ik hoop dat het voor hen een beetje meevalt en dat zij de komende dagen voldoende hersteld zijn om als het even kan weer te gaan fietsen. Zo zijn we met 9 man verder naar de Paters gereden en omdat de schrik er toch wel in de benen zat werd er meteen een stuk minder snel gereden. Bij de “Paters” was het zo giga druk, zodat we moesten zoeken om een tafel. Waarschijnlijk was op dat moment de Kerkdienst daar afgelopen en lopen de mensen allemaal bij de Paters binnen voor een versnapering. De routes zijn deze kant uit bijna allemaal al vaker bereden en dus hoef daarover niet in herhaling te vervallen. Het enigste wat dan nog vermeldenswaardig zou kunnen zijn, is dat ons nieuw lid Andrew Peter Greenwood op de terug weg maar liefst 3X lek reed. Er bleek een heel klein steentje in de buitenband te zitten. Een boer heeft hen uiteindelijk geholpen en dus waarschijnlijk thuis gebracht Zo zie je maar weer dat ondanks de beste wensen het geen garantie is dat die wens ook in vervulling gaat en laten we maar hopen dat dit soort glijpartijen niet te vaak voorkomen.
De kop is er in ieder geval af en zo zal een ieder voor dit jaar zijn doelstelling hebben voorspeld.
HEEL VEEL SUCCES ALLEMAAL!