Het idee was een raketijsje te halen bij de Staatsbosbeheer locatie Appelscha, maar ter plekke had ik meer trek in koffie. De kapotte band van vorige week tijdens Haren-Haren had een staartje. Tijdens die 200km rit had ik het idee dat het niet zo licht rolde als anders. Dat was niet zo raar, ik had flink uitspoor. Ca 8mm. Maar ik heb nergens tegenaan gezeten met de wielen. Dit kan eigenlijk alleen komen door flink aan het stuur te rukken bij stilstand met iemand erin. Dan verbuigen de stuurstangen en heb je uitspoor. Ik heb dat niet gedaan, dus ik vermoed dat een grapjas erin heeft gezeten tijdens de pauze in Exloo. Het is het enige moment eigenlijk dat we onze velomobielen niet in het zicht hadden. Hoe dan ook, ik heb de sporing weer in orde gemaakt en het loopt weer bijna vanzelf. Het ging niet erg hard, want de langzaamste bepaalt nu eenmaal het tempo. Dus af en toe gaf ik een paar trappen en vierde een poosje uit. Na het opsplitsen had ik daardoor wel zin nog even de gang erin te zetten. Langs het NoordwIllemskanaal over de F28 ging het met 50+ Ook in Loon richting Balloo uit het stroomdal omhoog maakte ik tempo in Loon om met Schwung de bult op te gaan. Met het vizier open was het aangenaam en alleen op het laatst met tempo kreeg ik rode wangen.
Naast het corrigeren van het uitspoor heb ik het achterwiel gedemonteerd. Het was de laatste plek in de aandrijving waar de mysterieuze a-ritmische klonk geluiden vandaan konden komen. Het was niet de trapaslagers, niet de kettingrollen, maar de drie lagers in het achterwiel die los waren gekomen uit hun zitting. Dit ondanks dat ik sporen van groene loctite zag. Ik heb alles schoongemaakt, loctite op de buitenkant van de lagers, lagers ingeperst gedurende de nacht en wat lichte olie op het freehweel gegeven. Het loopt weer zonder klonk. Blij dat ik het eindelijk gevonden heb! Nu weet ik dat dit kan gebeuren, ik heb hier nog geen ervaring mee gehad bij reparaties aan eigen of andermans fiets.