Vol goede moed ben ik vanmorgen van huis gegaan om mijn eerste zaterdag clubrit te gaan rijden. Het is al weer heel wat weken geleden, vorig jaar dus, dat ik met TCT'93 in het weekend was weggeweest. De temperaturen waren zo om en na bij de 9-10 °C aangegeven en dus leek alles oki dokie. Bij Boerke Mutsaers Was het allemaal Blauw en zwart, het onderscheid tussen de MTB-ers en de asfaltridders. Om half tien vertrokken er ongeveer de helft naar de Drunense Duinen en de rest over de weg richting het westen. waar naar toe kan ik niet vertellen, want op het eid van de Witbrantlaan west gleed ik op een spiegelglad wegdek compleet onderuit. Het gevoel dat ik een knappe schaafwond op mijn heup had, was voor mij de reden om de groep te verlaten en naar te gaan om de wonden te likken (figuurlijk natuurlijk). De schade aan de fiets en zeker aan de nieuwe clubkleding viel gelukkig mee. De schaafwonden en blauwe plekken herstellen vanzelf wel weer en van enige vorm van pijn is althans tot op heden geen sprake van en zeker niet als je een hoge pijngrens hebt. het werd dus een kort routje. Ik hoop dat de rest niet te veel bevroren wegdelen meer tegen komen en valpartijen kunnen vermijden. Dat er voor vertrek gewaarschuwd was om niet te hard te rijden, was van deze valpartij niet de reden. Evenals verleden jaar op 4 januari toen we met 15 man vertrokken waren er toen bij Surea 12 man onderuit gingen, alleen viel ik toen niet. Nu was ik waarschijnlijk aan de beurt. komende week maar even kijken wanneer ik de moed weer oppak en weer aanwezig ben.