Het was een heel groot verschil met zondag toen we naar Mariahout reden en door de jongeren onder ons zwaar op sleeptouw werden genomen. Vandaag werd er daarentegen relaxed gereden en hoefde er ook weinig ingegrepen te worden omdat de voorrijders de limiet goed in acht hielden. Vanmorgen voor vertrek werd er toch gemopperd over de snelheden die er in het weekend gereden werden. Zaterdag zijn er om die reden leden eerder afgezwaaid en zondag werd er een aantal malen de limiet van 34 ook al overschreden. Dat de tochtencommissie de limieten van 28/32 verhoogt heeft naar 28/34 houdt dan waarschijnlijk ook meteen in dat in het verleden de limiet van 32 nog wel eens werd overschreden, nu dat bij de 34 ook kan. Volgende jaar het zelfde doen en dan verhogen naar 36? Jongens waar zijn we mee bezig! Gelukkig geld dit niet voor de seniorenritten en zou het niet verstandig zijn de regels van de senioren ook voor de clubritten te gaan invoeren. Het gaat ten slotte om de veiligheid is het niet! Of zou het een idee zijn om de seniorengroep ook in het weekend als aparte groep te laten rijden. Wie het weet mag het zeggen. Een ding is zeker bij de seniorengroep zwaaien onderweg geen leden af en laat dat een leidraad zijn, om geen leden teleur te stellen en langzamerhand te zien verdwijnen. Voor vandaag dus een relaxte rit naar Olland net een andere route dan Harrie maandagavond had voorgesteld. Vanwege de weersvoorspellingen zouden we hoofdwaarschijnlijk als we richting Wintelree waren gereden kans op een dikke bui hadden gehad. Bij vertrek van huis even een paar frisse druppen en ook bij de laatste meters naar huis werden er een paar druppen gevoeld. Voor de rest was het droog en wat wij onderweg zeiden dat als de zon er bijkomt de kleurtemperatuur van de bloemen beter tot zijn recht komt. Voor aanstaande Dit weekend mag het trouwens ook dit weerbeeld zijn, want de verwachtingen lijken nogal nattig te zijn. Zondag met de Abdijentocht La Trappe en maandag met de Elfstedentocht mag het toch echt wel droog blijven om het leuke evenementen te laten zijn. Met dank aan Fotograaf Mart van der Meijs