Het was weer dinsdag en dus Quality-time en dan bedoel ik dus fietsen. Ad Jansen had al aangegeven dat het mooi weer werd en de zon zijn lach zou tonen. En als je dit positief oppakt, stap je natuurlijk zoals vanmorgen op de fiets. Ik was vanmorgen eens iets te vroeg en dus als eerste bij de Postelse Hoef (PH). De eerste kilometers moest ik echt weer even wennen aan de lichte vorst die er in de lucht hing en als je dan bij de PH even stil staat leek het er op dat de temperatuur ietsje warmer werd. Hans kwam als tweede en vlak daarna kwam Ad Janssens voorzichtig aanrijden. Hij vertelde dat het nog wel glad kon zijn want hij had vernomen dat hij een heel klein glijdertje had gemaakt zonder echter enige gevolgen. Jan Doorakkers , Ad Mouwen en John Loogman op zijn MTB en Franske en natuurlijk onze trouwe route begeleider maakten de ploeg compleet. Om rekening met de windrichting te houden had Harrie gister al twee mogelijke ritten ingepland op basis van de windrichting, echter vanmorgen was de windrichting dusdanig veranderd zodat er toch nog voor een andere route moest worden gekozen en met in verhouding wat meer zijwind had Harrie voor de verandering weer eens naar de Paters te rijden. Vanwege de temperatuur zou deze route ongeveer 75 kilometer bedragen en dat is zo’n beetje de minimum limiet van Harrie zijn, want anders zou het niet interessant genoeg zijn om de wielerkleding aan te doen. Om half tien zijn we vertrokken en via de Reeshof boven Gilze richting Chaam gereden. In eerste instantie niet te hard gereden, want de plassen water aan de kant van de weg waren bedekt met een laagje ijs. Iets wat aangeeft, dat het zo ineens glad kan zijn. En tot voorbij Ulvenhout bleef de temperatuur ook onder het nulpunt hangen. Op zijn laagst gaf de meter -2.3C aan. In het laatste stuk naar Meersel-Dreef kreeg de zon iets meer kracht en zaten we qua temperatuur al snel op 4C hoger. Maar +2 C is natuurlijk ook nog altijd koud.
In Meersel-Dreef bij de Paters konden we even de voeten laten bijkomen en op temperatuur laten komen. Verder heb ik geen klachten over koude vingers of iets dergelijks gehoord. De koffie was zo als gewoonlijk weer goed van smaak en konden we ons opmaken voor het tweede deel, de weg terug naar Tilburg. Via Meerle, Ulecoten naar Chaam en met soms een ruime wind ging het toch nog lekker vlot. Terug over het lange stuk weg wat ze ooit de Franse baan hebben genoemd om zo onder Gilze door te rijden en uit te komen op de Gilzerbaan. Op de Kwadenhoek nog even met Jan en Ad Mouwen een sprintje aangetrokken om daarna via het Bels Lijntje op de Bredaseweg uit te komen.
Op de Bredaseweg waren Harrie, Jan en ik de laatsten die er overgebleven waren en daar onze wegen zich gingen scheiden. En ondanks dat het koud was, hebben we toch weer kunnen genieten en kon ik weer 85 kilometer bijschrijven. Wat het donderdag wordt is nog maar afwachten. De verwachtingen geven veel water aan en daar kun je minder tegen kleden dan tegen koude.
Thuis aangekomen werd ik verrast door het Fietsport Magazine en kan dus even kijken of ik daar nog wat inspiratie uit kan halen of wat nieuwe ideeën of wetenswaardigheden kan opdoen.
Groetjes, Willem Zijlstra