Was het gisteren een koude en natte dag met veel wind, vandaag was het zelfs nog iets kouder, maar het was in ieder geval droog. En omdat het vanmorgen om 7:00 uur direct al liet aanzien dat het droog zou blijven, ben ik maar opgebleven en langzaam met de voorbereidingen begonnen om me klaar te maken voor een nieuwe rit. Mijn wielerkleding had ik gisteren allemaal laten wassen (want daar mag ik me nooit mee bemoeien), maar wel gezorgd dat alles op tijd wel weer droog zou zijn. En dat is natuurlijk wel gelukt, want waar een wil is, is een weg. De eerste paar honderd meter gaven meteen al aan dat het gevoelsmatig een stuk kouder was dan de dag van gisteren. Dat ik het gevoel had dat het minder hard waaide bleek later toch iets verkeerd ingeschat. De meeste van mijn kompanen die gisteren ook mee waren geweest vonden het tegen de wind rijden vandaag een stukje zwaarder dan gisteren. Dat kan natuurlijk ook met de temperatuur te maken hebben gehad. Persoonlijk had ik het gevoel dat de regen gisteren meer bepalend was voor de harde wind. Vanmorgen had de buienradar evenals gistermorgen een windkracht 3 aangegeven en dat was later in de morgen ook naar een 5 door getrokken. Dat zal ook vandaag het geval zijn geweest. Gisteravond al vernomen dat Harrie van Poppel de route op zich zou nemen. Van Harrie weten we dat hij wel eens verrassende ritten uit zijn hoge hoed kan toveren en dat lukte ook vandaag weer. De route zou richting '''s-Hertogenbosch gaan, maar er zijn er net als naar Rome vele mogelijkheden om daar te komen. Links om, rechts om onder langs of boven langs heb je dan als keus. Het belangrijkste vind ik altijd bij een route keus, hoe rijd je ten opzichte van de wind. Soms kan het ook interessant zijn om wat meer met zijwind te rijden, of kun je de tegenwind omzeilen door wat meer beboste wegen op te zoeken. En dat hebben we hier allemaal in het Brabantse. En al leek het in eerste instantie dat we de zuidelijke route zouden nemen toen we richting Udenhout reden, een keer een andere afslag en we zaten zo weer op weg naar Loon op Zand. En vandaar een deel de Loonse en Drunense duinen te nemen en via de flanken van Waalwijk de weg naar Drunen en Elshout te rijden. Na Elshout rijden een heel lange weg in een keer door naar Engelen waar we door de (kastelen) van de Haverlij rijden. De Haverlij kende ik alleen van de Golfbaan die daar een jaar of vijftien geleden is aangelegd. De wooncomplexen doen denken aan de vorm van Kastelen en als je er doorrijdt is het gelijk een heel moderne stad. Na de Haverlij is het rijden door de Henriettewaard om daarna de weg richting Oud Empel te gaan.In Oud Empel waren we normaliter gewend om tijdens de ritten van Harrie bij de Lachende Vis aan te gaan voor koffie. Vandaag voor de verrassing dus eens een keer niet en moesten we nog even door trekken om het laatste stukje tegenwinds te gaan. Om Empel heen kwamen we dus eindelijk en na zo'n 50 km op de teller op ons voor mij nieuwe koffie adres aan. Dit adres was dus nog echt een type oude kroeg, met een biljard en een bar. De geur van sigarettenrook is hier waarschijnlijk nog van jaren geleden blijven hangen, of aannemelijker zou er nog tegen de regels in gerookt worden. De koffie smaakte er overigens niet minder om. En als je met een groep van zo'n twintig mannen en een vrouwspersoon binnenkomt is het er doorgaans ook meteen gezellig.Na een half uurtje pauze wordt dan de rit vervolgd met in het achterhoofd de gedachte dat de rest voor de wind gaat. En dat ging ook zo. De volgende dorpen, zoals Rosmalen, Berlicum, Den Dungen en Sint Michielsgestel werden zijdelings aan gedaan. Het laatste deel over Esch en Haaren richting Oisterwijk zijn dan al weer bekende wegen om de weg naar huis te vinden.
Aan de grenzen van Tilburg zie dat ieder dan zijn eigen weg weer huiswaarts kiest en de rit er dan weer op zit.Net 100 km gereden en om 13:00 uur thuis en dat is dan ook heel mooi op tijd. Een compliment mag zeker wel aan de groep van vandaag gegeven worden. In vergelijking met de rit van gisteren werd er vandaag heel gedisciplineerd gereden. Bij kruispunten obstakels en dergelijke werd er niet doorgetrokken maar even gewacht tot er compleet werd aangegeven. Iets wat naar mijn idee ook zo hoort en dat uitnodigt om te herhalen. Dat er onderweg een aantal kompanen halverwege waren afgezwaaid en voortijdig huiswaarts zijn gekeerd heb ik niet in de gaten gehad. Alleen van Jan van Iersel heb ik begrepen dat hij na te zijn afgezwaaid heel toevallig in de 25 KM groep terecht kwam toen daar iemand met een lek was.
Zo zal ieder zijn verhaal weer hebben en van zijn/haar belevenissen kunnen nagenieten.